دانلود تمام آهنگ های کوروس سرهنگ زاده + متن

اسمون ابراتو بردار وبرو
دیگه تنها منو بگذار وبرو
اسمون اخماتو وا کن ابی شو
اسمون افتابی شو افتابی شو

اسمون غرق به خون دل من
اسمون دشت جنون دل من
تک وتنها توی دنیای بزرگ
اسمون بی همزبون دل من

اسمون مرده دیگه مهر و وفا
بزم ما پر شده از رنگ و ریا
نه محبت میشه پیدا نه صفا
اسمون قهره دیگه از ما خدا

من مستم و مدهوشم
شبگردِ قدح نوشم
از طایفه بی خبرانم
دیوانه با نام و نشانم
من قصه نمی دانم
افسانه نمی خوانم
دُردی کش میخانه عشقم
سرحلقه صاحب نظرانم

خاطره‌ات مثل غباری آرام از دلم عبور کرد.

روزهایی بودی و حالا فقط سایه‌ای دوری.

فراموشی آهسته اما بی‌رحم قدم می‌زند.

انگار هیچ‌وقت ردّی از تو نمانده باشد

نگاهت روشنایی محض در جانم می‌ریخت.

هر بار می‌دیدمت، دلم روشن‌تر می‌شد.

چشم‌هایت مرهمی بود بر تاریکی روزهایم.

فروغ تو هنوز در خاطر من می‌درخشد

دلم از شدت دلتنگی به نفس افتاده.

نبودنت مثل باری بر سینه‌ام نشسته.

هر لحظه از دوری، پیکری از غم می‌سازد.

هلاک این عشق خاموش نمی‌شوم

تو دلبرِ دلی هستی که از تو جان گرفته.

هر لبخندت درمان هزار درد است.

نامت که می‌رسد، جهان ساده‌تر می‌شود.

دل من جز تو هیچ خواهشی ندارد.

دلم مثل موجی بی‌قرار به ساحل تو می‌کوبد.

هیچ طوفانی مرا از رسیدن به تو بازنمی‌دارد.

تلاطمم نشانهٔ دلبستگی‌ست نه ناآرامی.

تو ساحل امنی هستی که آرامم می‌کند

آغازمان مثل قصه‌ای بود که ناگهان جان گرفت.

آشنایی‌ات اتفاقی بود که تقدیر پنهان کرده بود.

هر لحظه‌اش مثل برگ تازه‌ای نوشته شد.

قصه‌مان هنوز نیمه‌تمام مانده است.

هر نامی برایت کم است جز دلبرِ جان.

صدایت کنم و دل لرزیدن را بیاموزد.

دلبر گفتن یعنی بخشیدن جهان در یک کلمه.

تو پاسخِ شیرین‌ترین نجواهای منی.

خیالت مثل بادی نرم دورم می‌چرخد.

هر گوشهٔ ذهنم ردّی از تو پنهان است.

در خیال با تو حرف می‌زنم و آرام می‌شوم.

کاش خیال از واقعیت جدا نبود.

در دل شکسته‌ام آتشی از اندوه افتاده.

نفرین نه از کینه، از درد روییده.

رفتنت زخمی بود که جانم تاب نیاورد.

با این حال هنوز دعای خیر از لبم نمی‌افتد

دعا می‌کنم سایه‌ات کم نشود از زندگی‌ام.

تو روشنایی روزهای خاموش منی.

دل از ترسِ دوری‌ات پریشان می‌تپد.

الهی که همیشه سالم و همراه بمانی

عشقی‌ست که از دل برخاسته و نقاب ندارد.

ساده می‌روید و بی‌ادعا می‌درخشد.

در صداقتش آرامشی پنهان است.

عشق تو رهایی از هر دروغ جهان است

نگاهت جادویی‌ست که بی‌صدا اسیر می‌کند.

لبخندت طلسمی‌ست که دل را بی‌پناه می‌گذارد.

در افسون حضورت، عقل راهش را گم می‌کند.

تو راز شیرینی هستی که پایان ندارد

دل شکسته‌ام در سکوت شب وا می‌ریزد.

هر ترکِ قلبم داستانی از رفتنت دارد.

اما هنوز کورسویی از امید در آن می‌درخشد.

شاید روزی التیامش به دستانت برسد.

جانم آشفتهٔ روزهایی‌ست که بی‌تو می‌گذرد.

فکرم مثل بادی سرگردان بی‌قرار می‌چرخد.

آرامش از من گریخته و در تو پنهان شده.

فقط حضور توست که این طوفان را آرام می‌کند