دانلود تمام آهنگ های مازیار (خواننده قدیمی)

یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان غم مخور
کلبه‌ی احزان شود روزی گلستان غم مخور
ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن
وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور

از ما و من حذر کن! در خویشتن سفر کن
مانند جویباری بر قلب کوهساری
باید رسیده باشی من را ندیده باشی
از خود مکن کناره از خود مکن کناره
وقتی شدی روانه بر قلب بیکرانه

آن مرغک سرگشته که پرپر زد و گم شد
در ظلمت چشمان سیاهت مرغ دل دیوانه ی من بود
آن قصه ی دیوانه ی زنجیر به گردن
کز شهر گریزان شد و با قافله ها رفت
یک گوشه از افسانه من بود

در دشت تشنگی ها مردیم و آبی نبود
حوض بلور باران غیر سرابی نبود
اندیشه ی سپیده به تیرگی گرایید
در هیئت سیاهی نور شهابی نبود

پاییز برای باغچه ها فصل سکوت و ماتمه
فرصت بودن گلا رو ساقه ها خیلی کمه
صدای بال چلچله به گوش گل نمیرسه
لب گل شقایقو بارون دیگه نمی‌بوسه

در کوچه ای که جز تو آواز عابری نیست

در دفتری که جز تو شعری و شاعری نیست

در کوچه باد هرزه است کسی اگر گذشته

در دفترم سکوت است شعری اگر نوشته

شبگرد مثل خفاش من کور و لال بودم

من و شمع نیمه جون امشب
بس که نالیدیم شب به تنگ آمد
خدا را آیینه جانم
از غم تنهایی به سنگ آمد
چه ها من کشیدم به پای تو

هوای دل من در فصل تیرگی‌ها خسته تر از خزونه
غمایی که دارم اندازه ی تموم ابرای آسمونه
ببین که مرده در گلوم فریاد اشتیاق من
مرد اسیرم ، مرد اسیرم

این همه اون دستاتو بالا و پایین نکن

لب بچه ماهی رو با قلاب خونین نکن

ماهیگیر ماهیگیر

اشک این بچه ماهی توی آب‌ها نا پیداست

فریاد اون توی آب یه فریاد بی صداست

خوش به حالت کبوتر هر جا بخوای پر میکشی
توو هوای پاک دِه نفس رو بهتر میکشی
مالک پهنه ی آسمون تویی زائر بی زبون تویی
خاکی مهربون تویی خاکی مهربون تویی

دیگه ندارم طاقتِ موندن
من این شهروُ رها می کنم از دردِ شبونه
دلِ موطنِ من مُرده ز بیدادِ زمونه
ایران ایران

تو با این که مهربونی منو دست کم گرفتی
منو قابل ندونستی راز تو به من نگفتی
شاید از بس دل حقیرم واسه تو یه کاری ساختست
گرچه اسمم به گوش تو حالا خیلی نا شناختست

با دستهای خودم گندم میکارم
جونم و رو روی این زمین میذارم
اگه خونم جای بارون بباره
بهارون گل گندم در میارم

وقتی که خورشید به پیشواز شب میرود
و کوچه از صدای پای آخرین عابر تهی میشود
با کوله باری از غم و درد میروم
و تو را با تمام خاطرات دیرین

ای دل خونینم ای دشت شقایق
ای شکسته در گلو فریاد عاشق
ای به راه مهربونی سر سپرده
کی غم بی همزبونی با تو خورده