دانلود آهنگ های قدیمی گلپا (اکبر گلپایگانی) + متن

می دونی دنیا وفا نداره یا اگر داره بقا نداره
آدمی با دل پر امیدش رو به درگاه خدا میاره
زندگی یا که سیاه یا که سپیده واسه تو
توی نا امیدیا گاهی امیده واسه تو

نشسته ام من و،شکسته های دل،شکسته و رسوا،غریبم و تنها

خدا خدا دلم گرفته،دلم گرفته

جهان پُر از غمه،یه دشت ماتمه،برای زندونه

شراره های غم،درون سینه ام،یه عمره مهمونه

دلم از تنهایی تو حتی یک نفس جدا نیست
گله سر کن که می‌دونم گله‌هات یکی دو تا نیست
ای وطن ای ریشه‌ی من عشق من اندیشه‌ی من
گور من گهواره‌ی من قلب پاره پاره‌ی من

همه درها اگر بسته
در قصر خدا بازه
بگو هو یا علی مولا
علی مولا سبب سازه

قدر محبتو بدون توی دنیا کمه

همدم خوب و مهربون توی دنیا کمه

حالا که افتاده ای شکسته دل زیر پات

حالا که دیونه ای ، می خواد بمیره برات

شب فراق که داند تا سحر چندست
مگر کسی که بزندان عشق دربندست
گرفتم از غم دل راه بوستان گیرم
کدام سرو ببالای دوست مانندست

ناله به دل شد گره راه نیستان کجاست

سینه به من شد قفس طرف بیابان کجاس

طرف بیابان کجاست

خوب و بد زندگی بر سرِ هم ریختند

چو آن ساغر مي كه بوسد پياپي

لب ميگساران مرا بوسه اي ده

نگه كن به شبنم كه بوسد دمادم

رخ سبزه زاران مرا بوسه اي ده

می‌دونستی که خاک، فرش منه، رفتی نموندی چرا
بخت سپیدو به سیاهی نشوندی چرا
می‌دونستی فقط تو رو دارم، رفتی نموندی چرا
مرغ امیدو از این خونه پروندی چر

برو که شور عشقی به جونم نمونده
نشونه ای ز نام و نشونم نمونده
برو که شور عشقی به جونم نمونده
نشونه ای ز نام و نشونم نمونده

گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد
خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنهای تنها

نه می مونده نه مستی نه می مونده نه مستی شبامو غم گرفته

مثل اینه که ساقی برام ماتم گرفت

مثل اینه که ساقی برام ماتم گرفته

یه سرگردون صحرام یه مجنونم یه شبگرد

پس از نمونم برای خدا تو مرگ دلم را ببین و برو
چو طوفان سنگین ز شاخه ی غم گل هستیم را بچین و برو
که هستم من اون تک درختی که در کام طوفان نشسته
همه شاخه های وجودش ز خشم طبیعت شکسته

موی سپید و توی آینه دیدم
آهی بلند از ته دل کشیدم
تازیر لب شکوه رو کردم آغاز
عقل هی ام زد که خودت رو نباز

ای ساقی ای ساقی پیاله پر کن
دریای روحم را ز ناله پر کن
از رنگ و ریا بیچاره شدم ساقی کجایی
در شهر جنون آواره شدم ساقی کجایی

جوونیمو آسون گرفتی زندگی زندگی

تو با قیمته جون گرفتی زندگی زندگی

شدم چون غباری به راهی نشسته

آی تویی خوبی و محکم منم پیر و خسته

نه بر لبم ترانه ای نه در دلم بهانه ای

که سر دهم سرود و آواز

نه لیلی زمانه ای نه قصه و فسانه ای

چه شد نوای شور شهر را