دانلود آهنگ های زیبا و شنیدنی گوگوش + ریمیکس

تو از شهر غریب بی نشونی اومدی
تو با اسب سفید مهربونی اومدی
تو از دشتای دور و جاده های پرغبار
برای هم صدایی هم زبونی اومدی

تو از راه میرسی پر از گرد و غبار
تمومه انتظار، میاد همرات بهار
چه خوبه دیدنت، چه خوبه موندنت
چه خوبه پاک کنم، غبارو از تنت

منو از من نرنجونم از این دنیا نترسون

تمام دلخوشی هامو به آغوش تو مدیونم
اگه دلسخوته ای عاشق مثل برگی نسوزونم
منو دریاب که دلتنگم مدارا کن که ویرونم
نیا روزی که کم باشم از این دو سایه رو دیوار
به این زودی نگو دیره منو دسته خدا نسپار
یه جایی توی قلبت هست که روزی خونه ی من بود
به این زودی نگو دیره به این زودی نگو بدرود

پر از احساس آزادی نشسته کنج زندونم
یه بغض کهنه که انگار میون ابر و بارونم
وجودم بی تو یخ بسته بتاب سردم زمستونم
منو مثل همون روزا با آغوشت بپوشونم

یه جایی توی قلبت هست که روزی خونه ی من بود
به این زودی نگو دیره به این زودی نگو بدرود

من آمده ام وای وای، من آمده ام
عشق فریاد كند
من آمده ام كه ناز بنیاد كند
من آمده ام

من آمده ام
عشق فریاد كند
من آمده ام كه ناز بنیاد كند
من آمده ام
وای

ای دلبر من الهی صد ساله شوی
ای دلبر من الهی صد ساله شوی
در پهلوی ما نشسته همسایه شوی
همسایه شوی كه دست به ما سایه كنی
شاید كه نصیب من بیچاره شوی

من آمده ام وای وای، من آمده ام
عشق فریاد كند
من آمده ام كه ناز بنیاد كند
من آمده ام
وای

به خاطر آور که آن شب به برم
گفتی که بی تو ز دنیا بگذرم
کنون جدایی نشسته بین ما
پیوند یاری شکسته بین ما
گریه میکنم با خیال تو به نیمه شب ها
رفته ای و من بی تو مانده ام غمگین و تنها

بی تو خسته ام دل شکسته ام اسیر دردم
از کنار من میروی ولی بگو چه کردم
رفته ای و من آرزوی کس به سر ندارم
آه قصه ی وفا با دلم مگو باور ندارم

بی تو خسته ام دل شکسته ام اسیر دردم
از کنار من میروی ولی بگو چه کردم
رفته ای و من آرزوی کس به سر ندارم
آه قصه ی وفا با دلم مگو باور ندارم

تو اون کوه بلندی که سرتا پا غروره

کشیده سر به خورشید غریب و بی عبوره

تو تنها تکیه گاهی برای خستگی هام

تو میدونی چی میگم تو

گوش میدی به حرفام

خُنُک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو

به دو نقش و به دو صورت

به یکی جان من و تو

داده باغ و دَم مرغان بدهد آب حیات

داغ یک عشق قدیمو اومدی تازه کردی

شهر خاموش دلم رو تو پر آوازه کردی

آتش این عشق کهنه دیگه خاکستری بود

اومدی وقتی تو سینه نفس آخری بود

پشت هم گزارش سقوط برگ

پشت هم خطابه سایه مرگ

خبر خود سوزی ترانه كش

خبر توقیف یک صدای خوش

زخمی تر از همیشه از درد دل سپردن

سرخورده بودم از عشق در انتظار مردن

با قامتی شکسته از کوله بار غربت

میون یه دشت لخت زیر خورشید کویر

مونده یک مرداب پیر توی دست خاک اسیر

منم اون مرداب پیر از همه دنیا جدام

داغ خورشید به تنم زنجیر زمین به پام

بهم می گن فراموشت کنم اما نمی خوام

نمی خوام عشقت از یادم بدر شه

نمی خوام تنها یادگاری از تو

همین شب گریه های بی ثمر شه

چکه چکه های آب مرثیه خونه برام

تو رگام به جای خون شعر سرخ رفتنه

تن به موندن نمیدم موندنم مرگ منه

تو بزرگ ترین سوالی که تا امروز بی جوابه

نه تو بیداری نه تو

خواب نه تو قصه و کتابه

برای دونستن تو همه ی دنیا رو گشتم

از میون آتش و باد خشکی و دریا گذشتم

اما من که آخرین عاشق دنیام

ماهی مونده به خاک و اهل دریام

از همه دنیا برام یه چشمه مونده

چشمه ای به قیمت همه نفس هام

از همینه که همه عمرمو مدیون تو ام

تو نه خسته ای نه هم

پا تو نه از غیری نه از ما

تو نه بیرون نه درونی

تو نه ارزون نه گرونی

تو نه خاکی پوشش گنج

نه یه مهره رویِ شطرنج

که عمرمونو پای عاشقی دادیم، ما

زخمی رویاهای رفته به بادیم، ما

با همین آرزوهای ساده، شادیم

کاشکی من و تو بودیم ستاره

با گریه هامون ابر بهاره

با خنده هامون پر از اشاره

مهتاب ما رو آشتی می داد با هم دوباره

شب ها همیشه با دل بی تاب

توی یک دیوار سنگی

دو تا پنجره اسیرن

دو تا خسته دو تا تنها

یکیشون تو یکیشون من

از این بیراهه تردید

از این بن بست می ترسم

من از حسی که بین ما

هنوزم هست می ترسم

ساکت و سردی، چرا

سردی آوردی، چرا

با دل خسته من

چرا بد کردی، چرا

برای من همین خوبه

که از هرکی تو رو دیده

شبی صدبار می پرسم ازم چیزی نپرسیده!

همین که حال من خوش نیست

همین که قلبم آشوبه